Η γγ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα

Η γγ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα: «Με ενοχλεί ο οπορτουνισμός»

Τη σαφή πολιτική της στόχευση για ανανέωση του ΚΚΕ παραθέτει η γραμματέας του κόμματος στην εφ’ όλης της ύλης συνέντευξή της στον ΕΤ.Κ.

Η Αλέκα Παπαρήγα χαρακτηρίζει «ανούσια, υποκριτική και γελοία» την αντιπαράθεση για το μάνατζμεντ του ΟΤΕ. Ξεκαθαρίζει ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση για συμμετοχή του ΚΚΕ σε κυβερνητικό σχήμα συνασπισμού κομμάτων.

Η κ. Παπαρήγα μιλάει για όλους και για όλα. Για τον Αλαβάνο και τον Τσίπρα, τις διαφορές της με τον ΣΥΡΙΖΑ, τον Καραμανλή. Για την Κούβα και για το ΑΚΕΛ. Η γραμματέας απαντά για τις αλλαγές των βουλευτών του κόμματος, για τη διαδοχή της αλλά και για την προσωπική της ζωή.

Το ΚΚΕ εκφέρει έναν πολιτικό λόγο σταθερό. Πιστεύει σ’ ένα μοντέλο οικονομίας υπό δημόσιο έλεγχο. Πώς μπορεί να ισχύσει σε μια παγκοσμιοποιημένη εποχή; Υπάρχει εκ μέρους σας πιθανότητα αναθεώρησης ή επανεξέτασης -μεμονωμένα έστω- του ρόλου του κράτους;

Το ΚΚΕ έχει την πιο νέα και ριζοσπαστική πρόταση για το κράτος. Προτείνουμε και παλεύουμε για τη ριζική αλλαγή του.

Το σημερινό κράτος, και όταν κρατικοποιεί και όταν ιδιωτικοποιεί, στόχο έχει να στηρίξει τα συμφέροντα του κεφαλαίου, σε βάρος των λαϊκών αναγκών και δικαιωμάτων. Η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, των απελευθερώσεων, των αναδιαρθρώσεων στο ασφαλιστικό, στο εργασιακό, στην Παιδεία, στην Υγεία που προωθεί η Ε.Ε., με τη συμφωνία της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, ικανοποιεί τις σημερινές ανάγκες των ισχυρών επιχειρηματικών ομίλων. Αυτή η πολιτική που φέρνει δεινά στα λαϊκά στρώματα δεν αντιμετωπίζεται με ευχολόγια και διακοσμητικά μέτρα και με λύσεις άλλων εποχών.

Για να αλλάξει η κατάσταση, απαιτείται ανασύνταξη του εργατικού και λαϊκού κινήματος, λαϊκή κοινωνική συμμαχία και αντεπίθεση για ριζικές αλλαγές. Για να ικανοποιηθούν σήμερα οι σύγχρονες ανάγκες της λαϊκής οικογένειας, χρειάζονται σχεδιασμένη ανάπτυξη, κοινωνικοποίηση των βασικών και συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής. Στήριξη των παραγωγικών συνεταιρισμών, της μικρής και μεσαίας αγροτιάς, των επαγγελματοβιοτεχνών. Αυτό σημαίνει λαϊκή οικονομία με νέους θεσμούς, με εργατικό και λαϊκό έλεγχο. Η καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση, η βαρβαρότητα, οι πόλεμοι δεν είναι μονόδρομος για τους λαούς. Ο καπιταλισμός μπορεί και πρέπει να ηττηθεί σε εθνικό επίπεδο, για να ηττηθεί και παγκόσμια.

Για παράδειγμα. Η Κούβα, από την οποία μόλις επιστρέψατε, άνοιξε την αγορά της τώρα σε κινητά τηλέφωνα και υπολογιστές. Συμφωνείτε; Θα φανταζόσασταν π.χ. μια ανάλογη Ελλάδα;

Κατ’ αρχήν το πρόβλημα που έχει η Κούβα είναι το εμπάργκο που επί δεκαετίες τώρα της έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ. Μέχρι το 2003 καμία εταιρία δεν πωλούσε κινητή τηλεφωνία στην Κούβα. Η σημασία και η αξιοποίηση της πληροφορικής και των νέων τεχνολογιών που διαπιστώσαμε ότι γίνεται στην Κούβα και ειδικά στα σχολεία είναι εντυπωσιακές. Μόνο η ανώτατη σχολή της πληροφορικής έχει 11.000 φοιτητές.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να συγκριθεί με την Κούβα, οι παραγωγικές δυνατότητες της χώρας μας, αν απεγκλωβιστούν από την ιδιοκτησία και τον έλεγχο των μονοπωλίων, μπορούν και να αναπτυχθούν και να γίνουν ασύγκριτα πιο αποτελεσματικές για το λαό.

Στην Παιδεία, όπως και σε άλλους τομείς, δεν δέχεστε την είσοδο των μη κρατικών ΑΕΙ. Γιατί; Γιατί είναι προτιμότερο να σπουδάζουν οι νέοι σε ανάλογα του εξωτερικού ή στην άναρχη αγορά των κολεγίων, και να μην υπάρχουν κανόνες;

Είναι έγκλημα αυτό που σήμερα εξελίσσεται στην Παιδεία. Κανόνες στην εκπαίδευση υπάρχουν. Λειτουργεί με τις προδιαγραφές της Ε.Ε., με τους νόμους της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, που την προσαρμόζουν όλο και πιο πολύ στις ανάγκες της αγοράς. Η εκπαίδευση είναι πανάκριβη για το λαό και ταυτόχρονα ένα εργαλείο στα χέρια του κεφαλαίου. Δεν μορφώνει τα παιδιά μας, δεν αναπτύσσει την έρευνα για την αντιμετώπιση των λαϊκών αναγκών, αλλά γίνεται μηχανισμός κερδοσκοπίας, μηχανισμός ιδεολογικής χειραγώγησης.

Απορρίπτουμε αυτό που υπάρχει, και τα ιδιωτικά και την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων ΑΕΙ, τον αντιδραστικό διαχωρισμό της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, τη διάσπαση του ενιαίου χαρακτήρα της στην Πρωτοβάθμια. Ο λαός πρέπει να παλέψει για την κατάργηση κάθε είδους επιχειρηματικής δράσης, για μια Παιδεία που να μορφώνει, να εξοπλίζει τη νεολαία χωρίς ταξικούς φραγμούς.

Γιατί θα πρέπει ο πολίτης να ενδιαφέρεται πρωτίστως για το ποιος ασκεί την τιμολογιακή πολιτική στις υπηρεσίες, όπως οι τηλεπικοινωνίες και ο ΟΤΕ, και όχι για το ποια εταιρία θα του παρέχει φθηνότερα και πιο αξιόπιστα την τεχνολογική του στήριξη; Δηλαδή, έχει -το λέω χαριτολογώντας- «εθνική πατρίδα» το κεφάλαιο; Αλλάζει ο καπιταλισμός όταν είναι μέτοχος το κράτος;

Οχι, δεν αλλάζει. Ο ιδιωτικοποιημένος ΟΤΕ, είτε τη διοίκηση την ασκεί Ελληνας είτε ξένος επιχειρηματίας ή ακόμα και το κράτος, αποκλειστικό στόχο έχει την αύξηση των κερδών των μετόχων του. Γι’ αυτό λέμε ότι η αντιπαράθεση που διεξάγεται μεταξύ Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ είναι εντελώς ανούσια, υποκριτική και γελοία. Το ίδιο και η θέση του ΣΥΡΙΖΑ περί δημόσιου ΟΤΕ υπέρ του λαού στον απελευθερωμένο τομέα των τηλεπικοινωνιών της Ε.Ε. Κοροϊδεύουν και το ξέρουν.

Η ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ και η κρατική παρέμβαση λειτούργησαν σκανδαλωδώς υπέρ της στήριξης των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων που λυμαίνονται το χώρο της κινητής τηλεφωνίας, υπέρ των υψηλών τιμών και του χάους των κεραιών τους. Σας θυμίζω ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα απαγορεύτηκε η δράση του ΟΤΕ σε αυτό τον τομέα και στη συνέχεια η μείωση των τιμολογίων του. Αφήνω ασχολίαστο το ζήτημα της ασφάλειας, των παρακολουθήσεων κ.τ.λ.

Το ΚΚΕ υποστηρίζει τη δημιουργία ενός ενιαίου φορέα τηλεπικοινωνιών, αποκλειστικά δημόσιου, γιατί αυτό συμφέρει όλους τους εργαζομένους και αυτούς στις τηλεπικοινωνίες. Η πρότασή μας έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την Ευρωπαϊκή Ενωση, τα συμφέροντα των πολυεθνικών.

Τα ιδεολογήματα της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ ότι «η ανταγωνιστικότητα, οι ιδιωτικοποιήσεις, οι απελευθερώσεις κ.λπ.» θα φθηνύνουν προϊόντα και υπηρεσίες και θα βελτιώσουν την ποιότητά τους αποδείχτηκε μεγάλο ψέμα. Ο ανταγωνισμός, η αγορά, δημιουργεί μονοπώλια και καρτέλ, που φέρνουν την ακρίβεια, ληστεύουν και καταδυναστεύουν όλο το λαό. Απάτη είναι, επίσης, ότι μπορεί να υπάρξει έλεγχος της αγοράς προς όφελος του λαού. Η αλήθεια είναι ότι τα μονοπώλια ή τα καταργείς ή ελέγχουν και καθορίζουν τα πάντα.

Ας περάσουμε στην πολιτική επικαιρότητα. Σκέφτεστε αλλαγές στο ΚΚΕ ώστε να υπερβεί τα σημερινά του ποσοστά και να διεκδικήσει συμμετοχή στην εξουσία; Με άλλα λόγια, υπάρχει στο νου σας «κυβερνητικό ΚΚΕ», όπως λ.χ. το ΑΚΕΛ;

Η Κύπρος έχει ιδιαιτερότητα. Οι συνθήκες είναι διαφορετικές.

Το ΚΚΕ έχει πρόταση εξουσίας. Πρόταση διεξόδου που αναδεικνύει το λαό σε πρωταγωνιστή των εξελίξεων. Είναι η συσπείρωση, η συμμαχία των κοινωνικών λαϊκών δυνάμεων στη γραμμή της πάλης κατά των μονοπωλίων και της Ε.Ε. για λαϊκή εξουσία. Είναι μια πρόταση που ισχυροποιεί το λαό σήμερα, τον εξοπλίζει να αντιμετωπίσει από καλύτερες θέσεις και πιο αποτελεσματικά την αντιλαϊκή πολιτική, διαμορφώνοντας όρους για την ανατροπή της.

Η ανανέωσή μας αυτό το σκοπό υπηρετεί, δηλαδή να γίνουμε πιο αποφασιστικοί, πιο αποτελεσματικοί στην ανασύνταξη του λαϊκού κινήματος, στον απεγκλωβισμό του λαού μας από την ιδεολογία και τα κόμματα που υπηρετούν τον «ευρωμονόδρομο» της πλουτοκρατίας.

Οσο ο λαός είναι στην αντιπολίτευση, στην αντιπολίτευση θα είναι και το ΚΚΕ, οργανώνοντας την πάλη για το δίκιο και τα δικαιώματά του.

Τι πραγματικά σας «ενοχλεί» στον ΣΥΝ; Ο κ. Αλαβάνος; Ο κ. Τσίπρας; Η προσπάθειά του να μετατραπεί πιθανώς σε κυβερνητικό κόμμα, υπό την έννοια της συνεργασίας του με το ΠΑΣΟΚ; Και γιατί είναι κακό;
Κομμουνιστικά κόμματα συνεργάστηκαν και μετείχαν σε κυβερνήσεις ανά τον κόσμο.

Η πολεμική μας στον Συνασπισμό δεν έχει σχέση με τα πρόσωπα, αλλά με την πολιτική και το ρόλο του, που διαστρεβλώνει την έννοια της ανανέωσης και υπονομεύει την ανάπτυξη και ριζοσπαστικοποίηση του λαϊκού κινήματος, καλλιεργώντας αυταπάτες, συκοφαντώντας την πολιτική πρόταση και δράση του ΚΚΕ.

Οι εξελίξεις στην Ιταλία, στη Γαλλία αποδεικνύουν πόσο επικίνδυνος είναι ο οπορτουνισμός για το λαϊκό κίνημα. Η συμμετοχή των μεταλλαγμένων κομμουνιστικών κομμάτων στην κεντροαριστερή κυβέρνηση στο όνομα άμεσων λύσεων, εντός του «ευρωμονόδρομου», οδήγησε στην απογοήτευση, στην υποταγή του εργατικού κινήματος, στην ενίσχυση του αστικού πολιτικού συστήματος.

Θα εξαντλήσει ο Καραμανλής την τετραετία; Κι εάν κάνει πρόωρες, θα μετείχατε σε κυβέρνηση εθνικής ενότητας, με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, εάν είναι τέτοιο το εκλογικό αποτέλεσμα;

Το πρώτο δεν το γνωρίζω. Για το δεύτερο σας λέω: Σε καμιά περίπτωση. Οι εξελίξεις αποδεικνύουν πόσο δίκιο είχαμε προεκλογικά, όταν προειδοποιούσαμε το λαό ότι έχει συμφέρον από αδύναμη κυβέρνηση, αδύναμη αξιωματική αντιπολίτευση. Είναι καλύτερα για το λαό να δυσκολεύονται τα κόμματα της πλουτοκρατίας να προχωρήσουν τα αντιλαϊκά μέτρα, έως ότου αποκτήσει ο ίδιος τη δύναμη, την αυτοπεποίθηση να ανατρέψει την αντιλαϊκή πολιτική, να γίνει δύναμη εξουσίας. Αυτό είναι για εμάς αλλαγή και ανατροπή. Να αλλάξει η τάξη που κυβερνά.

Γιατί ένας κομμουνιστής σήμερα προτιμά τον Καραμανλή και τη Δεξιά από το ΠΑΣΟΚ και τον Παπανδρέου; Είναι αυτό που λέμε «ο έντιμος αντίπαλος»;

Ούτε τέτοια λογική ούτε τέτοια διλήμματα έχουμε. Δεν αμφισβητούμε την εντιμότητα κανενός πολιτικού μας αντιπάλου. Την ταξική πολιτική αντιπαλεύουμε, την εκμετάλλευση, τον αυταρχισμό που υφίσταται ο εργάτης στο εργοστάσιο, την καταδυνάστευση των αυτοαπασχολούμενων από τους μονοπωλιακούς ομίλους. Η πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντα και τις επιλογές του κεφαλαίου δεν γίνεται λιγότερο επικίνδυνη για τους εργαζομένους και όταν την εφαρμόζουν έντιμοι πολιτικοί.

Λέγεται ότι σκοπεύετε να αποχωρήσετε από την ηγεσία του ΚΚΕ. Είναι αλήθεια; Εχετε στο νου σας συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και διάδοχό σας;
Εχω επανειλημμένα απαντήσει για το πώς στο ΚΚΕ γίνεται μια αλλαγή χρέωσης στον καταμερισμό των στελεχών. Δεν έχω να προσθέσω τίποτα παραπάνω.

Προ ημερών το ΚΚΕ αιφνιδίασε με την αλλαγή τριών βουλευτών του και μίας ευρωβουλευτού. Γιατί αυτές οι αλλαγές; Αν μου επιτρέπετε, υπάρχει η αίσθηση ότι η πολιτική αυτή απόφαση ελήφθη στο πλαίσιο μιας ανανέωσης προσώπων του κόμματος, σε συνδυασμό με την ανάδειξη της πολιτικής συμμαχιών. Ορισμένοι τις χαρακτήρισαν ως την απάντηση στον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι έτσι;

Οι αλλαγές στις χρεώσεις των στελεχών μας έγιναν για το λόγο που αναφέραμε στην ανακοίνωσή μας και για κανέναν άλλον. Γνωρίζαμε ότι θα γραφτούν διάφορα σενάρια. Αλίμονο, όμως, αν καθορίζαμε τη διάταξη των στελεχών μας από το τι γράφουν ή τι λένε τα διάφορα ΜΜΕ.

Εχετε χρόνο για «προσωπικές» στιγμές; Για παράδειγμα, η Αλέκα Παπαρήγα πηγαίνει σινεμά, θέατρο, συναυλίες; Εχετε προτίμηση σε κάποιο είδος τέχνης; Σε κάποιο φαγητό; Σε κάποιον τραγουδιστή; Τι προλαβαίνετε να κάνετε για εσάς;

Στο λιγοστό ελεύθερο χρόνο που έχω, κάνω ό,τι κάνουν και οι υπόλοιποι άνθρωποι. Βεβαίως και θα ήθελα να είχα περισσότερο χρόνο και τη δυνατότητα για διάβασμα, θέατρο, κινηματογράφο, συναυλίες, κοινωνικές συναναστροφές.

Πηγή: ΕΤ.Κ. 11/5/2008

Ελληνοσουηδική Ιστοσελίδα